تبلیغات
انجمن پزشکان جوان - هزار و یك شب كنكور دكتری
انجمن پزشکان جوان

پزشک باید بداند تندرستی انسان را چگونه نگه دارد.بیماری او را چگونه زایل کند و اسباب هر دو را چطور فراهم نماید.

هزار و یك شب كنكور دكتری

شنبه 30 آبان 1388

آزمون دكتری شاید رفع تكلیفی باشد برای مسوولان دانشگاه ها كه حاصل آموزش 6 ساله دانشجویان را در مقاطع كارشناسی و كارشناسی ارشد موشكافانه تر بسنجند و شایسته ترین ها را برای راهیابی به بالاترین درجه علمی شناخته شده در كشورمان ، انتخاب كنند.



 

با این حال مثل همه كنكورهایی كه در مقاطع مختلف برگزار می شوند ، آزمون دكتری هم مخالفانی سرسخت دارد كه معتقدند اختصاصی بودن این آزمون برای هر دانشگاه ، توانایی گزینش الگویی مناسب را از دانشجویان سلب كرده و آن را به انتخابی سلیقه ای و فاقد معیاری مشخص بدل كرده است و امروز ، پس از نیمه تمام ماندن بحث حذف كنكور كارشناسی ، برگزاركنندگان آزمون دكتری در برابر دوراهی تازه ای قرار گرفته اند ؛ حذف كنكور دكتری یا سراسری شدن آن؟ در حالی كه انتظار می رفت مجلس ، طرح حذف كنكور را با تمام نارسایی هایش به دكتری ناپیوسته هم تعمیم دهد و دغدغه های موجود در این مقطع را نیز كمرنگ كند یا اقدامی شایسته صورت دهد تا این آزمون به صورت متمركز و سراسری برگزار شود، چنین پیشامدی روی نداد و دكتری ناپیوسته همچنان در بن بست گذشته باقی ماند. برگزار شدن آزمون هر دانشگاه به صورت مستقل از دانشگاه های دیگر، نگرانی داوطلبان از چگونگی طرح پرسشها با توجه به این كه هر سال ، طراحان و شیوه های طرح پرسشها تغییر می كند تنوع و گسترش بیش از حد منابع تخصصی هر رشته در این مقطع ، هزینه سنگین ثبت نام كه هر سال مبلغ چشمگیری به آن افزوده می شود، طی مسافتی طولانی تا محل برگزاری آزمون ، هزینه راه و دهها مورد دیگر ، تنها شمه ای از مشكلات داوطلبان آزمون دكتری ناپیوسته است كه هیچ یك از مسوولان ، نمایندگان مجلس و كارشناسان در زمان تصویب طرح ساماندهی كنكور ، آن را پیش چشم نیاوردند و دلیلی موجه برای آن ارائه نكردند.

شایسته سالاری یا رابطه بازی؟

وقتی راهی طولانی را از شهری دیگر زیر پا می گذاری تا خود را به محل برگزاری آزمون برسانی و امید فراوانی هم به موفقیت داری ، حتی اگر در شهر ناآشنا جای بیتوته كردن هم نداشته باشی ، صبوری می كنی و دل خود را با این سخن پیامبرص خوش می داری كه علم را بجویید، حتی اگر در چین باشد. پیه تمام دشواری ها و مصیبت ها را به تن می مالی ، چون خود را شایسته رسیدن به یك مرحله تازه از زندگی می دانی ، اگرچه با اعمال شاقه ! اما این مساله مشروط به این است كه دانشگاه هم تو را شایسته ورود به این مرحله بداند و حتی اگر فارغ التحصیل یكی از دانشگاه های درجه چندم یكی از دورترین شهرهای كشور هم باشی ، تو را با سوابق تحصیلی ات محك بزنند ، نه با مهر دانشگاه (...) و نام و معرفی نامه استاد (...) و مانند اینها.اعتراض شمار فراوانی از داوطلبان آزمون دكتری به ضابطه مند نبودن روشهای پذیرش دانشجو است.

بسیاری از آنها تصور می كنند دانشگاه ها شایسته سالاری را قربانی رابطه ها و گزینش نورچشمی های خود كرده اند و بی توجه به خطر كاهش اعتبار دانشگاه ، هر كس را كه بخواهند از غربال آزمون و مصاحبه می گذرانند و كسی را كه نخواهند، با وجود داشتن شایستگی و سوابق تحصیلی چشمگیر از میدان به در می كنند. یك داوطلب رشته علوم ارتباطات می گوید: من در آزمون 2 سال گذشته در یكی از دانشگاه های معتبر تهران رتبه سوم را به دست آوردم ؛ اما مرا برای مصاحبه دعوت نكردند و دانشجویان ارشد خود را پذیرفتند. یكی از دانشجویان رشته ریاضی معتقد است : گذشتن از سد مصاحبه در آزمون دكتری آنقدر دشوار است كه حتی اگر در آزمون نمره عالی بگیری ، اطمینان نداری كه بگذارند از وادی مصاحبه به سلامت عبور كنی و پذیرفته شوی.

با این كه بسیاری از داوطلبان مقطع دكتری در دور شدن از شایسته سالاری با یكدیگر همداستان هستند اما بسیاری از استادان و مسوولان دانشگاه ها خود را از این اتهامات تبرئه می كنند و با استدلال های شخصی كه ارائه می كنند، وجود رابطه مندی در دانشگاه خود را توهم شركت كنندگان در آزمون می دانند. یكی از استادان دانشگاه كه طراح سوال هم هست ، ادعا می كند كه نمره داوطلبان حتی در مرحله مصاحبه به صورت صدم و هزارم محاسبه می شود و تفاوتی بین هیچیك از دانشجویان وجود ندارد. او می گوید: گاهی پذیرفته شدگان ما از میان داوطلبانی است كه تحصیل در مقطع ارشد خود را در دانشگاه آزاد به پایان رسانده اند اما سوابق تحصیلی درخشانی داشته اند.

چرا آزمون دكتری كشوری نباشد؟

در گذشته دورتر - پیش از سال - 1367 آزمون كارشناسی ارشد هم در خود دانشگاه ها برگزار می شد ؛ یعنی پذیرش دانشجو با نظارت خود دانشگاه ها صورت می گرفت اما 2 عامل موجب شد آزمون این مقطع زیر پوشش نظام پذیرش متمركز و سراسری قرار بگیرد. یك عامل ، گسترش بیشتر رشته ها در دانشگاه ها بود كه موجب می شد داوطلب برای شركت در آزمون به چند دانشگاه مراجعه و هزینه و وقت بسیاری را صرف این كار كند. دلیل دیگر ، وجود داوطلبانی بود كه در آزمون قبول نمی شدند و قبول نشدن خود را به عوامل دانشگاهی نسبت می دادند. یكی از نكات مثبت نظام پذیرش متمركز ، رعایت عدالت در آن است زیرا در این شیوه با همه به طور یكسان برخود می شود و در ضمن ، راه بر اظهارنظرهای شخصی بسته می شود و جای هیچ اعتراضی برای كسی كه در آزمون رد می شود، باقی نخواهد ماند.تا چند سال پیش هر دانشگاه ، بیشتر رشته های مقطع دكتری را در خود نداشت.

به همین دلیل ظرفیت پذیرش هم بسیار پایین بود اما حالا كه در بسیاری از شهرستان ها هم رشته های مقطع دكتری موجود است ، جداگانه برگزار كردن كنكور دكتری ظلم به داوطلبانی است كه گناهی جز عشق به علم و ادامه تحصیل ندارند. داوطلبان انتظار دارند كه مسوولان لااقل یك سال به صورت آزمایشی ، آزمون دكتری را به شیوه متمركز برگزار كنند. اگر نتیجه بخش بود، همین روش را ادامه دهند كه به سود داوطلبان نیز است ، چون هم هزینه كمتری صرف ثبت نام و سفر از شهر داوطلب تا محل برگزاری آزمون می شود و هم از رعایت عدالت ، اطمینان خاطر بیشتری وجود دارد. بسیاری از داوطلبان كنكور در شهرهای خود شاغلند و ممكن نیست هر بار و برای هر آزمونی در تهران یا مشهد یا اصفهان یا هر شهر دیگری از كار خود دست بكشند ، مرخصی بگیرند ، خانواده های خود را تنها بگذارند و دست به هجرت برای آینده ای نامعلوم بزنند.

باز هم مقایسه

اگرچه برخی استادان و مسوولان دانشگاهی معتقدند شیوه برگزاری كنونی آزمون دكتری و پذیرش دانشجو در ایران به دلیل تام الاختیار بودن دانشگاه در پذیرش دانشجو مثل شیوه های پذیرفته شده و در حال اجرا در بعضی از كشورهای اروپایی و امریكایی است اما مقایسه كشوری مثل ایران با این گونه كشورها در این مورد فقط یك قیاس مع الفارق است ، چون هر كشور براساس شرایط فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی موجود در خود برنامه ریزی می كند و برنامه ها را به اجرا می گذارد. در این دانشگاه ها تنها سوابق تحصیلی دانشجویان در دوره های كارشناسی و كارشناسی ارشد اهمیت دارد ، نه نام یا دانشگاه محل تحصیل او.
توصیه نامه علمی استادان در این دانشگاه ها آنقدر معتبر است كه امتیازی برای دانشجو به شمار می رود و تاثیر بسیار زیادی در تعیین سرنوشت علمی داوطلب آزمون دكتری دارد. هر چند اعمال سختگیری در این مقطع از سوی دانشگاه ها ضرورت دارد و موجب محكم تر شدن بدنه علم خواهد شد و به كسانی كه به این مقطع تنها به چشم وسیله ای برای ارتقای شغلی خود می نگرند، اجازه ورود نخواهد داد اما وجود شرایط دشوار و ناگواری همچون هزینه های ثبت نام ، غیرمتمركز بودن آزمون ، دوری راه ، زیاد بودن تعداد دانشگاه های پذیرنده دانشجو در هر رشته و... برای داوطلبانی كه بیش از هر چیز به ارتقای خود می اندیشند ، شایسته نیست.
بسیاری از داوطلبان كه از مدرك گرایی بیزارند و برخلاف برخی دانشگاه ها مثل هاوایی كه برای 7هزار نفر از دانشجویان خود فقط مدرك صادر كرد ، بدون آن كه ذره ای بر مهارت های علمی آنها بیفزاید ، دانشگاه را نه محل كسب نام و نان بلكه یكی از اهداف متعالی خود می دانند و حاضرند چشم را روی بسیاری از لذتهای روزمره زندگی ببندند اما توفیق تحصیل در مقاطع بالاتر را از دست ندهند. آیا شایستگی ندارند كه مسیرشان هموارتر شود تا با دغدغه خاطر كمتر راه علم را بپیمایند.


eleonoregeter.weebly.com
سه شنبه 17 مرداد 1396 08:34 ق.ظ
Nice blog here! Also your site loads up fast! What web
host are you using? Can I get your affiliate link to your
host? I wish my website loaded up as fast as yours lol
BHW
جمعه 1 اردیبهشت 1396 05:23 ب.ظ
Hi every one, here every one is sharing such know-how, so
it's good to read this weblog, and I used to visit this website all the time.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


فهرست وبلاگ
پیوندهای روزانه
آرشیو
نویسندگان
پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جستجو
آخرین پستها